Urodziny Andrzeja nad Sołą

Powoli robi się z tego tradycja: jeśli tylko jest ciepło, urodziny obchodzimy nad Sołą. Bo czego więcej potrzeba? Ognisko, jedzenie, muzyka, coś do picia i dobre towarzystwo. W zasadzie niczego. No, może prezentów, bo to jednak urodziny, nie zebranie organizacyjne ;)

Andrzej i pierwsze oględziny prezentów. Chyba trafione :)

Tym razem świętowaliśmy urodziny Andrzeja. Oprócz mnie i Andrzeja byli Bożena, Grzesiek i Robert, a później pojawili się też Mateusz i Marek. Andrzej zaczął od rozpakowywania prezentów, Grzesiek przygotował ognisko, a na kamieniach szybko powstał magazynek podręczny z jedzeniem, napojami i całym pozostałym majdanem. Porządek był umowny, ale jakoś wszystko się znajdowało.

Grzegorz i jego dzieło. Można rozpoczynać imprezę.

Eksperyment ze stekami smażonymi na rozgrzanym kamieniu najwyraźniej uznaliśmy za udany, bo powtórzyliśmy go również podczas urodzin. Były steki, ketchup, drineczki, przekąski i plenerowa elegancja w postaci kwiatów w butelce po Żubrówce. Standardy trzeba trzymać ;)

Steki gotowe. Do kompletu ketchup, bo elegancja ma swoje granice ;)

Bożena z Robertem. Humory dopisywały, a impreza dopiero się rozkręcała :)

Zadowolony solenizant, a za nim Grzegorz, Bożena i Robert zajęci własnym odcinkiem imprezy :)

Ja również tam byłem. Istnieją nawet dowody fotograficzne.

Gość bez zaproszenia. Zachowywał się przyzwoicie.

 Wazon z kwiatami był. Standardy trzeba trzymać.

Robert, Bożena i ja. Ostrość nie wytrzymała tempa imprezy ;)

Andrzej, ja, Bożena, Robert i Marek. Prawie wszyscy zmieścili się w całości.

Po zmroku na ogień weszły kiełbaski. Steki najwyraźniej były tylko rozgrzewką. Później dobra muzyka zrobiła swoje: około północy zaczęły się śpiewy, a po nich nawet tańce na kawałku w miarę równego brzegu. Oświetlenie umowne, parkiet kamienisty, ale nikomu to szczególnie nie przeszkadzało.

Bawiliśmy się do późnej nocy. Andrzej zadowolony, my zadowoleni. Czyli urodziny udane :)

Marek, Andrzej, Robert, Mateusz i Bożenka. Steki były tylko rozgrzewką ;)

Andrzej, ja i Robert. Chór nadsolański w pełnym składzie.

Marek i Bożenka na parkiecie. Kamienie im niestraszne.

Zobacz też

Steki na kamieniu, czyli ogniskowa patelnia
Eksperyment, który najwyraźniej wszedł nam w nawyk.

Małe ognisko nad Sołą
Spokojniejsze spotkanie nad rzeką, zanim zrobiło się urodzinowo.

Synchronizacja przy ognisku
O tym, dlaczego można siedzieć przy ogniu i patrzeć w niego bez końca.