Gdy woda opadła

Soła.

Dziś w końcu udało nam się zejść na brzeg. Wcześniej nie było o tym mowy, bo woda stała wysoko i wyglądała tak, jakby nie życzyła sobie żadnych odwiedzin. Ani zdjęć, ani spacerów, ani mojego patrzenia z miną znawcy rzek. Słusznie zresztą.

Po tych ulewach z połowy maja wszystko było inne. W komunikatach pisali o alarmie przeciwpowodziowym, interwencjach straży, przekroczonych stanach wody i zabezpieczaniu wałów. Brzmiało poważnie, ale dopiero nad rzeką widać, co to znaczy w praktyce.

Krajobraz w porównaniu z tym sprzed dwóch tygodni był nie do poznania.

Soła po opadnięciu. Spokojniejsza, ale już nie ta sama.

Po wielkiej wodzie zostaje cisza, błoto i dużo pytań do brzegu.

Rower dla skali. I żeby było wiadomo, że jednak przyjechaliśmy.

Około 20 metrów brzegu zabrała woda. Tak po prostu. Miejsce, które jeszcze niedawno było naszym kawałkiem kamieni, piasku i krzaków, nagle przestało istnieć w tej samej formie. Zostały wyrwy, naniesione gałęzie, muł, połamane drzewa i ten dziwny porządek po żywiole.

Jak na księżycu.

Tu był brzeg. Teraz jest wersja po korekcie rzeki.

Chmury jeszcze wisiały ciężko nad wodą, Soła nadal płynęła szeroko i brudno, ale już bez tamtego naporu. Można było podejść bliżej, stanąć na kamieniach, zobaczyć, gdzie woda weszła, co podcięła, co przesunęła, a co zabrała i nie odda. Niby znam tę rzekę, a jednak po takich dniach patrzę na nią ostrożniej.

Droga do wody. Trochę mniej pewna niż zwykle.

Bo to nie jest tylko ładne miejsce na zdjęcia, ognisko i siedzenie po pracy.

To też siła, która w kilka dni potrafi zmienić mapę naszej małej miejscówki. Bez ostrzeżenia w stylu: „przepraszam, tu będzie remont”.

Ale tak na marginesie, w końcu mogliśmy sobie zrobić małe ognisko nad Sołą.

Wiadomo. Najpierw oględziny po wielkiej wodzie, chwila zadumy, trochę szacunku do żywiołu.

A potem kiełbaska.

Bo życie musi się jakoś toczyć dalej.

Najlepiej przy ogniu.

Światło piękne. Rzeka nadal podejrzana.

Woda opada, ale charakter jeszcze zostaje.

Zobacz też

• Foto: Nad wzburzoną Sołą - kilka kadrów wcześniej, kiedy woda jeszcze mocniej pokazywała, kto tu rządzi.
• Foto: Niebezpieczna rzeka - bo po takich ulewach rzeka przestaje być tylko tłem do spaceru.