Mój TOP 20 – tydzień 13: Parov Stelar wraca z wakacji
Oto następny w kolejności, trzynasty już TOP 20. Tym razem trochę ciężko mi go skomentować. Słuchałem masy różnych kawałków, skakałem od jednego wykonawcy do drugiego i mało który utwór zdążył się porządnie zasiedzieć. Lista jest, ale gdybym miał na jej podstawie powiedzieć, jaki mam teraz muzyczny nastrój, odpowiedź brzmiałaby: to zależy, o której godzinie pytacie ;)
Zaczynamy... |
| Parov Stelar – Booty Swing |
Na pierwszym miejscu Parov Stelar i „Booty Swing”. Żadna nowość w moich słuchawkach, bo słuchałem tego już w wakacje 2013 roku. Teraz wróciło i znów często sobie puszczam. Ten swingowy rozmach połączony z elektronicznym bitem ma w sobie coś, przez co trudno skończyć na jednym odsłuchu. Po spokojniejszym poprzednim notowaniu taki zwycięzca trochę rozrusza towarzystwo. Jesień jesienią, ale nie trzeba od razu wszystkiego słuchać w pozycji leżącej.
Chociaż zaraz za nim jest Ganga z „Chair” i tu już można spokojnie usiąść. Dobrze mi się przy tym czyta. Muzyka jest obok, daje przyjemne tło i pozwala zostać przy książce, zamiast co chwilę odciągać od niej uwagę. Pierwsze dwa miejsca i już dwa różne zastosowania. Może dlatego tak trudno znaleźć wspólny mianownik dla całej dwudziestki.
Za to trzecie miejsce ma bardzo konkretne wyjaśnienie. Edyta Bartosiewicz wróciła do mnie za sprawą radiowej Trójki. W tygodniu około 7:40 można posłuchać cyklu poświęconego jej piosenkom. Polecam, szczególnie jeśli te utwory gdzieś wam się przez lata zapodziały. U mnie wystarczyło przypomnienie i proszę: „Ostatni” na podium, „Zegar” na czternastym, a jeszcze dalej „Move Over”. Trzy miejsca dla jednej pani w tak rozstrzelonym zestawieniu to już coś.
Z tymi znanymi piosenkami jest zresztą dziwnie. Człowiek nie szuka ich przez dłuższy czas, potem usłyszy jedną i od razu chce sprawdzić następną. A później kolejna też się przypomina. Miał być krótki powrót, zrobił się mały przegląd. W tym TOP-ie obok Bartosiewicz pojawiają się też Perfect z „Odnawiam dusze” i Robert Gawliński z „Nie stało się nic”. Sporo polskiego grania, do którego nie trzeba się długo przekonywać.
Z polskich akcentów szczególnie polecam jednak piąte miejsce: O.S.T.R. i „Rise of the Sun” z DJ-em Haemem i Cadillac Dale’em. A tuż przed nim Zaz z „Paris sera toujours Paris”. To już zupełnie inna beczka. Kojarzy mi się z muzyką ze „Słodkiego drania” Woody’ego Allena. Ten rozkołysany, trochę staroświecki klimat… aż się chce na chwilę zostać przy takim graniu. I nagle od „Booty Swing” do Zaz wcale nie jest tak daleko, jak mogłoby się wydawać.
Dalej znów zmiana. Paul Kalkbrenner, Little People i ZHU to elektroniczna część zestawienia, a przy „Memory” Ludovica Einaudiego można już porządnie zwolnić. „Moon” Little People przewijało się także w poprzednim TOP-ie, więc choć lider się zmienił, coś z tamtego spokojniejszego grania zostało. Obok jest jeszcze delikatne „We Rule the School” Belle & Sebastian. Dobrze, że przy takim skakaniu między utworami trafiają się też momenty na oddech.
George Ezra z „Budapest” i TV on the Radio z „Happy Idiot” znów zmieniają tempo tej listy, a Król śpiewa „Powoli”. Przynajmniej ktoś ma tu jasne zalecenia ;) Pod koniec pojawia się jeszcze Aretha Franklin ze swoją wersją „Rolling in the Deep”, Lenny Kravitz z „New York City” i zamykająca dwudziestkę Katie Melua. Trudno mi wskazać jeden kierunek, w którym zmierza to notowanie. Najwidoczniej w tym tygodniu chciałem posłuchać po trochu wszystkiego.
Zapraszam do przesłuchania. Cała dwudziestka poniżej.
TOP 20 #13
- Parov Stelar – Booty Swing
- Ganga – Chair
- Edyta Bartosiewicz – Ostatni
- Zaz – Paris sera toujours Paris
- O.S.T.R. – Rise of the Sun feat. Dj Haem & Cadillac Dale
- Perfect – Odnawiam Dusze
- George Ezra – Budapest
- Paul Kalkbrenner – Marbles
- Little People – Moon
- TV On The Radio – Happy Idiot
- Krol – Powoli
- Ludovico Einaudi – Memory
- Belle & Sebastian – We Rule The School
- Edyta Bartosiewicz – Zegar
- Zhu – Faded
- Robert Gawlinski – Nie stało się nic
- Edyta Bartosiewicz – Move Over
- Aretha Franklin – Rolling In The Deep (The Aretha Version)
- Lenny Kravitz – New York City
- Katie Melua – tiger in the night
Jak widać, nawet przy słuchaniu wszystkiego po trochu wygrywa kawałek, który znam już od ponad roku. A Edyta Bartosiewicz zajmuje trzy miejsca, bo radio przypomniało mi, że dawno jej nie słuchałem. Tak się kończy szukanie nowej muzyki: człowiek wraca do starej ;) Macie też takie utwory, które po dłuższej przerwie znów puszczacie w kółko?
Zobacz też
Mój TOP 20 – tydzień 12: Tycho wygrywa bez słowa – poprzednie notowanie, w którym było więcej instrumentalnego grania.
Mój TOP 20 – tydzień 11: Samołyk na szczycie, Perfume Genius na jesień – polski zwycięzca i spokojniejszy początek jesieni.
.png)
Komentarze
Prześlij komentarz