Mój TOP 20 – tydzień 12: Tycho wygrywa bez słowa
 |
| Tycho - Awake |
Na pierwszym miejscu niespodzianka. Nawet dla mnie. Najczęściej słuchanym utworem okazało się „Awake” Tycho. Przy ostatnich TOP-ach, pełnych śpiewania, taki zwycięzca trochę mnie zaskoczył. A potem wystarczyło jeszcze raz go włączyć. Ten powtarzający się motyw, równy rytm, przestrzeń między dźwiękami… no tak. Można wracać do tego bez końca i nie zauważyć, kiedy uzbierało się pierwsze miejsce.
Janek Samołyk tym razem drugi. „Czy to jest przypadek” spadło o jedną pozycję, ale Janek nadal mocno się trzyma. Jest tu również „Problem z wiernością”, a do tego „Żółte koszule” Malarzy i Żołnierzy z jego udziałem, tym razem w remiksie Holism. W poprzednim notowaniu była podstawowa wersja. Tym razem sam utwór mi nie wystarczył i trzeba było jeszcze sprawdzić, co można z nim zrobić.
Podium zamyka Tom Odell z „Can’t Pretend”. Po instrumentalnym Tycho i Samołyku pojawia się głos, którego trudno nie zauważyć. Jest w nim napięcie, a kiedy utwór nabiera siły, kończy się spokojne podśpiewywanie pod nosem. Dobrze mieć na początku listy tak różne rzeczy. Przynajmniej od razu wiadomo, że nie będzie jednego nastroju przez cały czas.
Chociaż patrząc na resztę, sporo miejsca zajmuje granie bez słów. Szczególnie polecam „Trip to Doha” Lebowskiego. W poprzednim TOP-ie rozpływałem się przy „Goodbye My Joy”, teraz mam kolejny powód, żeby przy nich zostać. Obok są Little People z „Moon”, Broken Social Scene z „Pacific Theme”, Mogwai i „Heard About You Last Night”, a także „Teddy Rides Home” Devonté Hynesa. Z takiego zestawu można już ułożyć osobną playlistę. Różne brzmienia, ale wspólna przyjemność słuchania tego, co dzieje się między instrumentami, kiedy nikt nie zajmuje pierwszego planu śpiewem.
Przy „Outro” M83 robi się szerzej, mocniej, prawie filmowo. Tylko że mnie przy okazji dopadło zupełnie inne skojarzenie. Pamiętacie „Drżące trąby” Natalii Brożyńskiej? Maska z okładki „Hurry Up, We’re Dreaming” przypomina mi Pafnucego. I teraz spróbujcie słuchać tego całkiem poważnie, mając go przed oczami ;) Sam sobie to zrobiłem.
„Hoppípolla” Sigur Rós dobrze pasuje do tej bardziej rozbudowanej części zestawienia, ale nie samym podziwianiem dźwięków człowiek żyje. Jest też „I Will Wait” Mumford & Sons. Z sentymentu. Nie mam potrzeby dorabiać do tego większej teorii: są kawałki, które po prostu nadal chce się puszczać. „Golden Revolver” San Cisco też jeszcze mnie nie opuściło. Za to Oasis z „F***in’ in the Bushes” skutecznie pilnują, żeby całość nie zrobiła się zbyt łagodna. Do kompletu Nikki Jonet i The Raconteurs. Trochę się tu wszystkiego nazbierało.
Tym razem mam bałagan w kolejności. Pierwsza trójka jest ustalona, dalszej części nie udało mi się uporządkować według miejsc. Sam spis też jest niepełny: poniżej siedemnaście utworów. TOP 20 zostaje nazwą cyklu, ale trzech brakujących numerów nie będę dopisywał na chybił trafił. Kolejność odtwarzania w playliście również nie odpowiada rankingowi.
Notowanie 12
Pierwsza trójka:
Pozostałe utwory, bez kolejności rankingowej:
- Nikki Jonet – Ba La La Rina
- Malarze i Żołnierze – Żółte koszule feat. Janek Samołyk (Holism Remix)
- San Cisco – Golden Revolver
- The Raconteurs – The Bane Rendition
- Mumford & Sons – I Will Wait
- Oasis – F***in’ in the Bushes
- M83 – Outro
- Little People – Moon
- Sigur Rós – Hoppípolla
- Devonté Hynes – Teddy Rides Home
- Broken Social Scene – Pacific Theme
- Lebowski – Trip to Doha
- Mogwai – Heard About You Last Night
- Janek Samołyk – Problem z wiernością
Im dłużej patrzę na to zestawienie, tym mniej dziwi mnie zwycięstwo Tycho. Przy tylu instrumentalnych kawałkach „Awake” jest całkiem na swoim miejscu. Pierwsza reakcja była jednak szczera: naprawdę aż tyle tego słuchałem? Widocznie tak. A jeśli chcecie podejrzeć, co jeszcze przewija mi się przez słuchawki, zapraszam na mój profil Last.fm.
Zobacz też:
.png)
Komentarze
Prześlij komentarz