Komfort cieplny nad Sołą

Majówka, ale fajnie!

Czy na pewno?

No nie w tym roku.

Pogoda nie dopisuje. Dziś zimno, jutro zapowiadają deszcz, a w powietrzu wisi taka przyjemna atmosfera pod tytułem: „wyciągnij kurtkę i nie dyskutuj”. Jeszcze kilka dni temu było całkiem miło, ciepło, prawie wiosennie, aż chciało się wyjść z domu i udawać, że życie jest proste.

A teraz?

Teraz majówka zrobiła minę obrażonego października.

Wybraliśmy się z Andrzejem nad Sołę, żeby posiedzieć przy małym ognisku. Takim naprawdę małym. Symbolicznym. Żeby się nazywało, że byliśmy. Żeby można było potem uczciwie powiedzieć: majówka zaliczona, ogień widziany, dym w oczy przyjęty, można wracać do domu.

Ognisko małe, ale z charakterem. Ja trochę mniej ogrzany niż zakładałem.

Rowery, plecaki i plan, który wyglądał ambitniej niż temperatura.

Ognisko było małe, ale dzielne. Takie, które ma świadomość, że jest bardziej znakiem umownym niż poważnym źródłem ciepła. Kilka patyków, trochę płomienia oczywiście też dymu i już można się poczuć jak człowiek nad Sołą. Tylko z bidonem.

A właśnie.

Ze względu na to, że pogoda nie zachęcała, postanowiłem zachęcić się sam. Bidonem z czymś niezerowym w środku. Może to, plus ognisko da mi komfort cieplny.

Ogień grzeje z zewnątrz, bidon ma grzać od środka.

Andrzej przy ogniu, czyli dowód, że majówka jednak została odhaczona.

Soła płynie, pogoda marudzi, klasyka gatunku.

Siedzieliśmy nad Sołą, w tym chłodzie, przy małym ogniu i w sumie nie buło tragedii. Jest zimno, owszem. Pogoda marudzi, jasne. Ale woda płynie, krzaki szumią, ogień się pali, a my znowu jesteśmy gdzieś nad rzeką, zamiast siedzieć w domu i narzekać na pogodę z pozycji sofy.

Chociaż sofa miała tego dnia bardzo mocne argumenty.

I tu mała dygresja, bo temat jeszcze dobrze nie ruszył, a już skręcam w bok. Zdałem sobie właśnie sprawę, że nie jestem w stanie zliczyć wszystkich ognisk, jakie zrobiliśmy w tym roku. A przecież mamy dopiero początek maja. Oj, było ich już dużo.

Idziemy na rekord.

Czy pokonamy zeszłoroczną ilość?

Jest szansa ;P

To już chyba nie jest zwykłe wychodzenie nad rzekę. Może to jakiś nałóg, chyba? Jedni zbierają znaczki, inni kapsle, a my chyba zbieramy ogniska. Małe, większe, udane, zadymione, takie przy rzece, takie z kiełbasą, takie bez sensu i takie, które miały być na chwilę, a potem siedzi się do momentu, aż zaszczypki w stopy.

Dziś rządziło.

Ale nie wygrało do końca.

Majówka zaliczona.

Komfort cieplny - częściowo.

Zobacz też

Foto: ognisko z kiełbaskami na nowej miejscówce — bo ognisko ognisku nierówne, ale dym w oczy zwykle trafia tak samo.

Popołudnie nad Sołą — spokojniejsze siedzenie nad wodą, bez potrzeby udawania wielkiej wyprawy.

Foto: nad Sołą — kolejny dowód na to, że Soła działa nawet wtedy, kiedy plan jest bardzo prosty: pójść, posiedzieć, popatrzeć.