TOLERANCJA BASTKA – Czy na pewno to, co nam potrzebne?

Nie jestem tolerancyjny. Oj nie. I wiem, że to zdanie może wywołać różne emocje, ale mam swoje powody, by to otwarcie powiedzieć. Zastanówmy się przez chwilę, czym naprawdę jest tolerancja, i czy rzeczywiście jest tak wartościowa, jak się ją przedstawia.

Tolerancja – wygodnictwo czy prawdziwa wartość? Moje stanowisko na temat tego, co oznacza być naprawdę szczerym w społeczeństwie.

W moim odczuciu, bycie tolerancyjnym oznacza trwanie w sytuacji lub przekonaniu, że istnieje coś, co nam się nie podoba, dopóki nie dotyka i nie dotyczy to nas samych. To taki wygodny sposób na unikanie konfrontacji z czymś, co nas drażni, ale jednocześnie nie chcemy tego bezpośrednio potępić. W moim przekonaniu to po prostu wygodnictwo, nic więcej.

Często słyszę, jak ludzie chwalą się swoją tolerancją, a ja się zastanawiam, czy rzeczywiście jest to coś, czym powinniśmy się szczycić. Czy naprawdę lepiej jest udawać, że coś nam nie przeszkadza, zamiast jasno określić swoje stanowisko? Dla mnie bardziej wartościowe jest przedstawienie swoich poglądów i zajęcie wyraźnego stanowiska, nawet jeśli oznacza to, że nie będziemy zgodni z opinią większości.

Tolerancja w społeczeństwie jest zauważalna, ale nie zawsze zasługuje na akceptację. Wiele osób używa tolerancji jako wymówki, by nie musieć podejmować trudnych decyzji czy konfrontować się z problemami. Zamiast otwarcie mówić, co akceptujemy, a co nie, wolimy schować się za wygodnym parawanem tolerancji, udając, że wszystko jest w porządku.

Z mojego punktu widzenia, świat byłby o wiele prostszy i bardziej zrozumiały, gdybyśmy jasno określali swoje stanowiska. Albo coś akceptujemy, albo nie – reszta to tylko wygodne tłumaczenia. Tolerancja w takim rozumieniu nie powinna mieć miejsca w społeczeństwie. Może zamiast tego powinniśmy skupić się na akceptacji lub jej braku, co jest o wiele bardziej wyraziste i czytelne.

Oczywiście, wiem, że tolerancja ma swoje miejsce i znaczenie, zwłaszcza w kontekście przedmiotów ścisłych, gdzie różnorodność podejść może prowadzić do ciekawych odkryć. Ale w codziennym życiu? Może czas przestać się oszukiwać i zacząć mówić otwarcie o swoich przekonaniach. Ciekawi mnie, co Wy o tym myślicie – zapraszam do dyskusji w komentarzach.