Przez dziurkę

Podglądanie. Przyznać się, kto tego nie robi? Nie mam oczywiście na myśli czajenia się z lornetką pod oknem sąsiadki. Chociaż i tacy zapewne się znajdą ;)

Zastanawiam się, skąd u ludzi ta potrzeba zaglądania w cudze życie. Dlaczego interesuje nas, co ktoś robi, z kim mieszka, dokąd wyjechał i dlaczego wczoraj o trzeciej nad ranem był aktywny na Facebooku?

Właściwie to dziwne. Mamy własne życie, a jeszcze znajdujemy czas, żeby interesować się cudzym. I to zupełnie bezinteresownie. Przynajmniej teoretycznie.

Wystarczy wieczorem przejść obok oświetlonych okien. Człowiek zupełnie odruchowo zerknie, co się tam dzieje. Ktoś ogląda telewizję, ktoś siedzi przy stole, ktoś krząta się po mieszkaniu. Nic nadzwyczajnego. A jednak przez tę krótką chwilę stajemy się obserwatorami czyjegoś prywatnego świata.

I chyba właśnie ta niedostępność najbardziej nas ciekawi. Bo przecież nie chodzi o to, że sąsiad ma ciekawsze życie. Może nawet ma znacznie nudniejsze. Ale jego jest za ścianą, a nasze znamy aż za dobrze.

Internet tylko ułatwił nam sprawę. Dziś nie trzeba już zaglądać przez firanki. Wystarczy Facebook. Ludzie sami pokazują, co jedzą, gdzie byli, z kim się spotkali i co aktualnie myślą. Czasami nawet więcej, niż ktokolwiek chciałby wiedzieć.

A my oglądamy. Jedno zdjęcie, drugie, komentarze, znajomi znajomych... i nagle orientujemy się, że wiemy całkiem sporo o człowieku, z którym od kilku lat nie zamieniliśmy nawet słowa.

Ciekawe, prawda?

Przez dziurkę... świat wygląda trochę inaczej.
I chyba właśnie dlatego tak nas ciekawi.

Z drugiej strony trudno mieć pretensje do ludzkiej ciekawości. Sam przecież prowadzę bloga, na którym pokazuję fragmenty swojego życia. Zdjęcia, wycieczki, muzykę, różne przemyślenia i całą masę innych rzeczy, które z jakiegoś powodu uznaję za warte opublikowania.

Czyli właściwie sam robię dziurkę od klucza i zapraszam, żeby przez nią zaglądać.

Pozostaje tylko pytanie, czy to jeszcze dzielenie się życiem, czy już mały ekshibicjonizm?

Chyba wolę nie znać odpowiedzi ;)

W każdym razie zaglądajcie. Tylko bez przesady. Nie wszystkie drzwi są otwarte. ;)

Zobacz też

• Nie, nie sikam! – O tym, jak łatwo wyciągamy pochopne wnioski, widząc jedynie fragment rzeczywistości.

• Co nowego, jakie plany? – Kilka słów o planach na Bastkowego i o tym, dlaczego nadal chcę dzielić się tutaj swoim życiem.