Bazyliszek, jazzowe kolędy i świąteczne Bielsko

Gdy ciepłe i długie dni dobiegają końca, a spędzanie czasu na łonie natury przestaje kojarzyć się z przyjemnością, trzeba sobie znaleźć jakieś inne zajęcie. Najlepiej takie, które odżywi nie tylko ciało, ale i duszę.

Nie wiem jak Wy, ale ja w miesiącach „słonecznych” staram się cieszyć każdą chwilą. Wycieczki, spacery, rower, przebywanie na świeżym powietrzu... Dogadzam ciału i umysłowi. Zimą natomiast, kiedy dzień robi się nieznośnie krótki, bardziej skupiam się na tym, co dzieje się wewnątrz mnie. Na własnych myślach, emocjach, relacji ze Stwórcą.

Jedną z przyjemniejszych metod dogadzania duszy jest dla mnie obcowanie ze sztuką. Szczególnie z muzyką. Nie tą puszczaną gdzieś w tle, pomiędzy reklamami proszku do prania a wiadomościami o końcu świata. Mam na myśli muzykę, której można naprawdę posłuchać, zatrzymać się przy niej i pozwolić jej trochę w sobie pogrzebać.

Wybiegam poza temat postu.

Chociaż właściwie nie do końca. ;)

W zeszłym tygodniu Voo Voo w Domu Kultury w Kętach, a w miniony czwartek Marcin Żupański i Piotr Matusik w bielskim Bazyliszku. Jak widać, grudzień zapowiada się całkiem muzycznie.

Tym razem wybraliśmy się do Bielska z Andrzejem, Bożenką i Grzegorzem. Koncert miał kameralny charakter, a panowie zaprezentowali jazzowe interpretacje kolęd.

I właśnie takie podejście do dobrze znanych melodii bardzo mi odpowiada. Kolędy słyszymy przecież od dzieciństwa, znamy je niemal na pamięć. A wystarczy trochę inaczej podejść do melodii, pobawić się harmonią, rytmem i nagle okazuje się, że można w nich odkryć coś nowego.

Nie była to muzyka, która miała nas poderwać z krzeseł. Raczej taka, przy której można się wyciszyć, zamyślić i na chwilę zapomnieć o całej reszcie.

A tego akurat bardzo potrzebowałem.

Po dniu pełnym stresujących sytuacji nic mnie tak nie uspokoiło jak właśnie jazzowe aranżacje pana Marcina i Piotra. Nie potrzeba było żadnych wielkich atrakcji. Wystarczyła muzyka.

Koncert uważam za bardzo udany. Dziękuję, Panowie! :)


Dwóch mężczyzn siedzących w lokalu z ceglanymi ścianami po kameralnym koncercie.
Po muzycznej części wieczoru. Jeszcze w Bazyliszku.

o tej małej uczcie dla duszy postanowiliśmy jeszcze pospacerować po Bielsku. Miasto było już pięknie udekorowane na święta, więc szkoda byłoby od razu wracać do domu.

Nocny widok ulicy w Bielsku-Białej z iluminacjami świątecznymi i oświetlonymi balustradami.
Grudniowy wieczór w Bielsku.
Ciemności rozświetlone świątecznymi dekoracjami.

Przyznam, że grudzień ma jedną niewątpliwą zaletę. Kiedy już o szesnastej robi się ciemno i człowiek zaczyna poważnie rozważać przejście w stan zimowego uśpienia, miasta nagle rozbłyskują tysiącami światełek. I robi się jakoś przyjemniej.

Bielsko wyglądało naprawdę ładnie. Świąteczne dekoracje, rozświetlone ulice, choinka na placu Chrobrego, a do tego świetlne iluminacje na fasadzie zamku.


Duża choinka z kolorowych świateł na placu Chrobrego w Bielsku-Białej, za nią podświetlony zamek.
Świąteczna choinka na placu Chrobrego. W tle rozświetlony zamek.

Fasada Zamku Sułkowskich w Bielsku-Białej oświetlona niebieskimi światłami i świątecznymi wzorami.
Zamek Sułkowskich w nieco innym wydaniu.

Na placu Chrobrego stanęła wielka, rozświetlona choinka, a na fasadzie zamku pojawiły się świetlne dekoracje. Wszystko razem wyglądało naprawdę efektownie. Szczególnie po zmroku, kiedy światła zaczynają dominować nad otoczeniem.

Drzewo udekorowane tysiącami białych lampek i bombkami, sfotografowane nocą w Bielsku-Białej.
Drzewo, które postanowiło świecić bardziej niż cała reszta.

Na rynku również nie zabrakło świątecznych ozdób. Świetlne girlandy, dekoracje zawieszone nad placem i kolorowe iluminacje tworzyły naprawdę przyjemną atmosferę.


Nocny widok rynku w Bielsku-Białej ze świecącymi dekoracjami, zawieszonymi ozdobami i iluminacjami budynków.
Bielski rynek w świątecznej odsłonie.

Niestety mój aparat nie podzielał tego zachwytu.

Na żywo wszystko wyglądało zdecydowanie lepiej. Na zdjęciach wyszło... różnie. Tu coś prześwietlone, tam rozmazane, gdzie indziej z ciemności wyłaniają się jakieś bliżej niezidentyfikowane kształty. Niektóre fotografie wyglądają, jakbym robił je przez zaparowaną szybę.

A przecież fotografowałem całkiem przytomnie. ;)

No cóż. Nie zawsze udaje się zatrzymać na zdjęciu to, co widzą oczy.

W każdym razie wieczór zaliczam do bardzo udanych. Dobra muzyka, chwila wyciszenia, spacer po świątecznym Bielsku i miłe towarzystwo.

Dusza nakarmiona, nogi rozprostowane. Można wracać do domu.

A zdjęcia? Musicie mi uwierzyć na słowo, że było znacznie ładniej.

Chyba że ktoś lubi impresjonizm. Wtedy zapraszam do oglądania. ;)

Zobacz też

Oskar Cafe w Bielsku nie szanuje praw autorskich? – wcześniejsza historia z jednego z moich bielskich lokali.

Muzyka – Mój TOP 20, tydzień 15 – czego słuchałem w tym okresie, również poza koncertami.

Komentarze

Popularne posty