Przyłapany na leniuchowaniu

Listopad sprzyja leniuchowaniu. Szybko robi się ciemno, coraz mniej ciągnie do wychodzenia, a coraz bardziej do tego, żeby znaleźć sobie wygodne miejsce i przez jakiś czas go nie opuszczać. No, chyba że trzeba coś przynieść do picia.

Lubię być na zewnątrz, ale o tej porze roku łatwiej mi zostać w domu bez poczucia, że właśnie przepada jakiś piękny dzień. Latem szkoda słońca, długiego wieczoru, okazji do posiedzenia nad Sołą. W listopadzie patrzę za okno i negocjacje z samym sobą trwają znacznie krócej.

Do takiego siedzenia najbardziej pasuje mi dobra muzyka. Wreszcie można posłuchać czegoś uważniej, zamiast puszczać w tle i zajmować się pięcioma innymi rzeczami. Potem jakiś film, na który wcześniej nie było czasu, albo książka, która cierpliwie czekała na swoją kolej. Przy książkach wychodzi zresztą, że moje możliwości odkładania ich do przeczytania są znacznie większe niż możliwości czytania.

Nadrabiam zaległości. Proszę nie przeszkadzać ;)

To jest właśnie mój miesiąc na nadrabianie zaległości. Tych przyjemnych przede wszystkim. Słowo „zaległości” brzmi jednak wystarczająco poważnie, żeby można było leżeć i sprawiać wrażenie człowieka zajętego ;)

Przy okazji powoli oswajam się z myślą, że zaraz zima. Jeszcze niekoniecznie mam na nią ochotę, ale listopad daje trochę czasu na przyzwyczajenie się do długich wieczorów i większej ilości życia w mieszkaniu. Z muzyką, filmem i czymś do czytania jakoś łatwiej mi to przychodzi.

Dziś więc leniuchuję. Zostałem przyłapany, nie będę się wypierał.

Zobacz też:

• Mój TOP 20 – tydzień 14 — muzyka, która towarzyszy mi tej jesieni.
• Listopad na moim balkonie — rośliny jeszcze niedawno korzystały z listopada na zewnątrz.